„Miasto bez ludzi”

W mieście bez ludzi
nikt nie płacze
a łzami nazywają
jedynie krople deszczu

Tam śmierć nie wita
choć bram nie zobaczysz
a strach uciekł
nie mogąc zagościć w sercach

Nie ma złości, sporów, agresji
tylko wiatr
świszcząc pomiędzy blokami
czasami głośniej krzyknie

W mieście bez ludzi
nikt się nie śmieje
a radością nazywają
jedynie kłęby chmur

Miłość to wymarłe pojęcie
mimo łąk malowanych
Niebieskimi Chabrami
Czerwonymi Różami

Brak też szczęścia, przyjaźni, radości
bo po ludziach
pełnych kontrastów
pozostał szary proch

Dominik Kostka

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*