„Jestem Człowiekiem?”

Jestem Człowiekiem!
Mam dwie ręce i nogi
głowę pełną pomysłów
i uśmiech na twarzy

Moimi oczyma
Co dzień śmierć oglądam
Chodząc beztrosko drogami
Nie dla ludzi

Jestem Człowiekiem?
Mam żonę i dzieci
I bursztyn w szklance
Obok paczki cygar

Moimi dłońmi
Co dzień śmierć dotykam
Chowając do kieszeni
Pliki banknotów

Nie jestem Człowiekiem…
Mam wielkie możliwości
By zmieniać świat
I stać się człowiekiem

Moim sercem
Co dzień śmierci przyzwalam
Stojąc obojętnie
Prawdziwych ludzi zabierać

 

Dominik Kostka